Mon Blog

Adieu, ieu soi Amèlia. Mas uèi sabi pas de que vos parlar doncas vos vau contar una pichòta istòria. Es l'istòria de patapof lo pichòt ors. Aqueste orson se sonava patapof perque sabia pas plan marchar e quand fasiá un pas lo d'aprèp tombava e aquò fasiá lo bruch "patapof". Solament un jorn l'orson tombèt pas mai, arribèt de se trapar un biais per poder marchar normalament aquì las gens li trapèron un autre nom qu'èra "orsonet minhonet". Dempuèi aqueste jorn l'orson es fòrça content de son novèl pichòt nom e fa la fèsta cada jorn amb totes los orses de son país!!! 

Vaquí un extrach d'un film que m'agrada fòrça qu'es "Edouard aux mains d'argent". Es un film fach per Tim Burton qu'es mon realisator preferit. A fach aqueste film en 1990. Lo personatge principal es jogat per Johnny Depp qu'es un de mos actors favorits. Dins aqueste extrach qu'ai causit es lo moment ont Edward es defòra a escultar dins la glaça et que son amorosa sortis e vei pel primèr còp de sa vida, de nèu. Aqu se met a dançar jos la nèu, e trapi aqueste moment fòrça romantic. Podèm veire que çò qu'esculta Edward es un angel, podèm pensar qu'es un messatge de mercejament als angels, per aver botat aquesta filha sus sa rota. O encara qu'es una representacion de son amorosa comma un angel. Vos recomandi s'es pas ja fait de lo gaitar. Aqueste film nos mostra cossí las gents pas coma las autras son acceptadas dins la societat o rejetadas.

Dins mon vilatge meravilhos, totes los ostals serían de totas las colors. Cada persona deuría aver un gat dins son ostal e plan se ne tracahar. Per las carrères sería pas de quitran mas sonque d’èrba pel sol. E plan vèrda. Cadun aimaría escotar de musica. Poriam escotar de musiqua d’empertot qu’ora n’auriam emveja. Yot lo mond deuría aver de cors de dança al mens dos còps per setmana. Dins los ostals de cadun i auría un òrt fòrça grand amb totas las varietats dels legums possible. E tanben una piscina fòrça granda ont nos porian banhar amb tota la familha. Los ostals serían pas pegats mas serian pròches los uns dels autres. Cada familha sería dins un meteis quartier. Dos còps per setmana i auría un repais grand ont tot lo mond manjaría ensèm. Per ieu aquò sería lo vilatge meravilhos. Lo mai important es d’èsser amb sa familha lo mai possible e d’èsser uros.