Mon Blog

Aqueste disabte, èra lo carnaval de Bezièrs. Lo tèma d'aquesta annada èra "los mestièrs". I anèri amb ma maire e una collèga, ièu èri en postièra. Passèri l'aprèp miedjorn amb la classa de Baptista de l'èscòla de ma maire. Son de granda seccion/CP. Elles èron costumats en minaires. Aquel carnaval se passèt plan, fafuèron de farandolas dins lo passa carièra e lo jugament foguèt pas tròp long. En mai d'aquò, lo jugament se faguèt amnb los pichons del collègi occitan de Maraussan, e trapi qu'es una bonna causa que de los integrir. Los sèr i avià un repais, èra d'aligòt amb de salsissa. Pendent lo repais una pichòta fanfara joguèt e tanben una batocada. Aprèp quand lo repais foguèt acabat, i aguèt lo grop "los Golamas'k" qu'es mon grop favorit. Alara ai dançat et cantat fins a la fin de la serada, puèi d'intrèrèm a l'ostal.

Un jorn  una granhòta que  se sonava poet poet, dessidiguèt de s'anar promenar dins lo bòsc. Se passagèt d'oras e d'oras. Puèi al cap d'un moment se sentiguèt cansada, alara se trapèt un endrèch per dormir. Lendeman poet poet tornèt partir. Sus son camin rescontrèt un lop blanc que se sonava perche. La granhòta aguèt una gròssa paur et commençèt de corrir lèu lèu. Lo lop l'arrestèt e li diguèt de pas avèr paur, qu'èra un lop gent. Alara lo lop e la granhòta se botèron a parlar. Talament que la granhòta veguèt pas lo temps passar. Trapèron tot dos un endrèch per dormir. Lo sèr mangèron enssèm. Lendeman lo lop èra partit... La granhòta tota tristonèta s'en tornèt a son ostal. Tornet a sa vida normala. Mas tota sa vida la granhòta se rapelèt de Perche lo lop blanc, e contet aquesta istòria a sos enfants ... E cric e crac mon conte es acabat.