una embeja, qu'es subretot un besonh
Uèi, ai pas embeja de contar una istòria, o quicòm que se passèt dins ma setmana. Ai embeja de far un poèma. Sabi pas s’aquò es autorizat doncas vau lo far e veirèm ben. Un jorn s’es aquí e tot va plan, Mas tot pòt cambiar tre lendeman. As ta vida tas costumas, E lendeman sonque de tristum. Es un divendres banal, Mas lo disabte sera infernal. Tu sias aquí, te pausas pas de questions, Mas pus tard te servira de lèiçon. Sias contenta de tornar amb el, Mas lèu, dubriras los uèlhs. Lo problèma es que ses pichona, Veses sonque lo polit costat, pas la bruma. Per tu a doblidat mas pòt arrivar, Aquò va pas te tafurar. Mas lendeman quand encara un còp d’oblida, Te pausas de questions, e aquò t’atrista. Vèses plan que quicòm va pas, Mas tancas los uèlhs en n’en parlas pas. Volès sonque èsser amb el, Lo de mai es pas grèu. Mas un adulte avisat, Arriva e vei lo marrit costat. Tu vòles demorar aquí, Mas l’adult te dis que cal ...