Mon Blog

Adieu a totes ! Uèi ai enveja de vos contar l'istòria de la pichòta Ambroseta. Ambroseta èra una pichona del vilatge de Ginastos. Aviá de parents que l'aimavan mai que tot al mond, èran una familha urosa. Un jorn los parents d'Ambroseta decidiguèron d'adoptar un pichòt que se sonava Marcel. Ambroseta èra contenta d'avèr un fraire, mas Marcel qu'aviá remarcat l'amor fòrt entre Ambroseta e sos parents se sentiguèt gelos. Marcel voliá aqueste amor per el solet, se disiá qu'Ambroseta n'avià agut pron mentre qu'el n'aviá pas jamai agut. Alara una nuèit, Marcel anèt veire la bruèicha la mai michanta de totas e li faguèt una proposicion : "Bruèicha, te vau balhar una pichòta filha de manjar o de gardar per sirventa. Mas per aquò me deves prometre qu'aquela pichona podrà pas jamai pus veire sos parents!". La bruèicha foguèt espantada d'aquela proposicion, pas jamai un enfant li avià prepausat de li ne balhar un autre de manjar. M...

Un jorn un enfant trapèt un cactus sus sa rota. Lo prenguèt amb el per lo monstrar a sos parents. Quora foguèt aribat a son ostal, trapèt son paire que fasià la cosina, li diquèt " gaita papà ai trapat un polit cactus sus mon camin", lo papà qu'èra trop concentrat a preparar lo repais, respondèt pas a l'enfant. Alara  lo pichon anèt vèire sa maire qu'èra de parlar al telefonèt amb sa copina, e li diguèt " gaita mamà ai trapat un polit cactus sus mon camin", mas encara un còp la maire èra trop concentrada a parlar amb son amiga e respondèt pas al pichon. L'enfant qu'èra tot tristonet, anèt dins sa cambra e botet lo cactus sus sa fenestra. Dempuèi aqueste jorn l'enfant s'ocupa plan de son cactus mas vòl pas que sos parents lo gaiten perque, quora lor volgèt lo presentar l'avian pas escotat.