Ambroseta pichonèta
Adieu a totes !
Uèi ai enveja de vos contar l'istòria de la pichòta Ambroseta.
Ambroseta èra una pichona del vilatge de Ginastos. Aviá de parents que l'aimavan mai que tot al mond, èran una familha urosa. Un jorn los parents d'Ambroseta decidiguèron d'adoptar un pichòt que se sonava Marcel. Ambroseta èra contenta d'avèr un fraire, mas Marcel qu'aviá remarcat l'amor fòrt entre Ambroseta e sos parents se sentiguèt gelos. Marcel voliá aqueste amor per el solet, se disiá qu'Ambroseta n'avià agut pron mentre qu'el n'aviá pas jamai agut. Alara una nuèit, Marcel anèt veire la bruèicha la mai michanta de totas e li faguèt una proposicion : "Bruèicha, te vau balhar una pichòta filha de manjar o de gardar per sirventa. Mas per aquò me deves prometre qu'aquela pichona podrà pas jamai pus veire sos parents!". La bruèicha foguèt espantada d'aquela proposicion, pas jamai un enfant li avià prepausat de li ne balhar un autre de manjar. Mas plan segur aquela coquinassa li diguèt de òc. Plan content lo Marcel s'en tornèt dins son lèit. Lendeman dins la nuèit, diguèt a sa sòrre de lo seguir perque aviá vist quicòm de meravilhos defòra. Ambroseta tota contenta lo seguiguèt. Mas quand botèt un pè defòra de l'ostal, VLAM la bruèicha l'embarèt dins una saca giganta e la portèt en çò d'ela. Lo lendeman quand los parents vegèron que la pichòta Ambroseta èra desapareguda, la cerquèron tota la jornada vanament. Alara decidiguèron de s'arrestar e continuèron lor vida amb lo pichon Marcel. Ambroseta de son costat, venguèt la sirventa de la bruèicha fins a sa mòrt.
E cric E crac Mon conte Es acabat.
Uèi ai enveja de vos contar l'istòria de la pichòta Ambroseta.
Ambroseta èra una pichona del vilatge de Ginastos. Aviá de parents que l'aimavan mai que tot al mond, èran una familha urosa. Un jorn los parents d'Ambroseta decidiguèron d'adoptar un pichòt que se sonava Marcel. Ambroseta èra contenta d'avèr un fraire, mas Marcel qu'aviá remarcat l'amor fòrt entre Ambroseta e sos parents se sentiguèt gelos. Marcel voliá aqueste amor per el solet, se disiá qu'Ambroseta n'avià agut pron mentre qu'el n'aviá pas jamai agut. Alara una nuèit, Marcel anèt veire la bruèicha la mai michanta de totas e li faguèt una proposicion : "Bruèicha, te vau balhar una pichòta filha de manjar o de gardar per sirventa. Mas per aquò me deves prometre qu'aquela pichona podrà pas jamai pus veire sos parents!". La bruèicha foguèt espantada d'aquela proposicion, pas jamai un enfant li avià prepausat de li ne balhar un autre de manjar. Mas plan segur aquela coquinassa li diguèt de òc. Plan content lo Marcel s'en tornèt dins son lèit. Lendeman dins la nuèit, diguèt a sa sòrre de lo seguir perque aviá vist quicòm de meravilhos defòra. Ambroseta tota contenta lo seguiguèt. Mas quand botèt un pè defòra de l'ostal, VLAM la bruèicha l'embarèt dins una saca giganta e la portèt en çò d'ela. Lo lendeman quand los parents vegèron que la pichòta Ambroseta èra desapareguda, la cerquèron tota la jornada vanament. Alara decidiguèron de s'arrestar e continuèron lor vida amb lo pichon Marcel. Ambroseta de son costat, venguèt la sirventa de la bruèicha fins a sa mòrt.
E cric E crac Mon conte Es acabat.
Commentaires
Enregistrer un commentaire