Mon Blog

Aqueste diluns i a agut d’inondacions dins Aude. I aget fòrça de vilas a de vilatges tocat… 14 personas son mòrtas en causa d’aquestas inondacions… Ièu soi del vilatge de Bizan de Menèrves, mon vilatge a estat tocat… L’aiga de la « Cesse » es montada tan naut que la promenada del vilatge foguèt ensevelida jos l’aiga. L’epicaria e lo bar tanben. Fòrças personas an agut tot lo bas de lor ostal devastat. Tot lo mond s’es emplegat tre la debuta de l’inondacion per ajudar las personas tocadas. Los pompièrs del vilatge èran tanben aquí per ajuda quora l’aiga montava, mas tanben aprèp per netejar tota la fanga que sèra botada per carièra e dins los ostals. Aquí las causas començan de d’intrar dins l’ordre, malgrat los domatges causats, l’epicaria es netejada mas deu esperar 3 meses per poder tornar dubrir, lo temps que tot siague sèc. Lo bar tanben es netejat. Demòra sonque la tristessa de las gens qu’an perdut d’affars en causa de l’inondacion. Vaquí ont ne sèm...

Vos vau contar çò qu’ai fach aqueste week end. Soi d’intrada lo dijous de sèr puèi qu’avèm pas cors lo divendre. Ma maire mes venguda quèrre a la gara de Narbonna. D’aquí sem dintradas a l’ostal qu’es a Bizan de Menervès. Quand sem aribadas aviai fòrça talent, doncas me soi affanda per preparar lo sopar. Era pas un sopar tròp sofisticat, ai sonque fach de blinits al salmon. Mas vos pòdi garantir que malgrat qu’èra quicòm de simple, aquò magradèt pron. Aprèp aquò coma ma jornada m’avia cansada e parier per ma maire, anèrem al lèit. Coma cada ser ont dormi en co mèu amb ma maire li fau un poton avans d’anar al leit… Sabi plan qu’aquò pòt semblar un pauc nenon, mas per ièu es sonque per li remambrar que l’aimi e qu’es la persona la mai importenta dins ma vida. Un còp lo poton fait, anèri dins ma cambra, aluquèri un lum mai pichòt que lo principal, e me botèri al lèit. Dins mon lèit prenguèri mon ordenador per agachar un pauc ma seria del moment. E coma a cada còp m’endormigièri d’avans...

De retorn per vos parlar de la jornada del dimenge dins la vida de la princessa Amèlia de la farfadela. Nos èrem arrestats al nivèl del repaís de mièdjorn que se devana en familha. Aprèp la mèssa Amèlia e sa familha arrivon a l’ostal. Aquí tot lo mond se bota a cosinar e metre la taula. Dins aqueste temps, los enfants jògan ensèm. Quand tot es prest, tot lo mon se meton a taula. Cadun a una plaça de costuma. Partèm dels « vielhs » fins als mai jovès. Aquí tot lo mond se bota a cosinar e metre la taula. Dins lo temps del repaís tot lo mond parla ensèm, es aquí qu’Amèlia se sentis plan. Un còp lo repaís acabat es ora de far la taralha. Tot lo mond ajuda, ni a que netejon d’autre que secon e encara d’autres que recaton. Quand tot es recatat d’unes parton faire un sòm, d’autres fan un jòc de societat, d’autres sortisson jogar defòra. Aquestes moment agrada fòrça a Amèlia, perque son de moments en mai que pòt passar amb sa familha. La familha es çò mai important dins la vida d’A...