Mon week end

Vos vau contar çò qu’ai fach aqueste week end.

Soi d’intrada lo dijous de sèr puèi qu’avèm pas cors lo divendre. Ma maire mes venguda quèrre a la gara de Narbonna. D’aquí sem dintradas a l’ostal qu’es a Bizan de Menervès. Quand sem aribadas aviai fòrça talent, doncas me soi affanda per preparar lo sopar. Era pas un sopar tròp sofisticat, ai sonque fach de blinits al salmon. Mas vos pòdi garantir que malgrat qu’èra quicòm de simple, aquò magradèt pron. Aprèp aquò coma ma jornada m’avia cansada e parier per ma maire, anèrem al lèit. Coma cada ser ont dormi en co mèu amb ma maire li fau un poton avans d’anar al leit… Sabi plan qu’aquò pòt semblar un pauc nenon, mas per ièu es sonque per li remambrar que l’aimi e qu’es la persona la mai importenta dins ma vida. Un còp lo poton fait, anèri dins ma cambra, aluquèri un lum mai pichòt que lo principal, e me botèri al lèit. Dins mon lèit prenguèri mon ordenador per agachar un pauc ma seria del moment. E coma a cada còp m’endormigièri d’avans.

Lo lendeman me levèri pron d’ora, èra nòu oras un quart. D’aquí anèri dejunar, amb coma cada matin, una taça de chocolat e de magdalènas. Aprèp aquò anèri faire mos devèrs. Arribèt lèu l’ora de manjar. Ma maire èra pas aquí puèi que trabalhava. Doncas foguèt ièu que me faguèri a manjar. E manjèri de mendilh. Dins l’aprèp mièdjorn faguèri un pichòt sòm, puèi acabèri mos devèrs. A siès oras èra a Sant-Chinian amb una copina. Mon copin arribèt amb son bus e d’aquí lo menèri a son entrainament de rugby. Lo sèr anerèm dormir en cò del a Berlou que lo lendeman son match se debanava a Bedarieu. La jornada del dissabte foguèt banala. Faguerèm una graça matinada, manjèrem, puèi passèrem la tantosada a son match. E lo sèr manjèrem entre amics. Lo dimenge val pas la pèna de vos lo contar qu’es pas interesant.

Vaquí mon pichòt week end.