la granhòta e lo lop

Un jorn, una granhòta que se sonava poet poet rescontret un lop. Sus lo moment aguèt paur e volguèt partir, mas lo lop se botèt a parlar « E tu pichòta granhòta ! As pas besonh d’avèr paur soi pas un marrit lop ! Ieu soi un lop vegetarian que manja pas d’animals. Mas ai pas fòrça amics perque las gents an paur de ieu, voldrias pas èsser mon amiga tu ? » La granhòta se ravisèt e acceptèt d’èsser amiga amb lo lop. Dempuèi aqueste jorn los dos son inseparables e tot lo mond parla d’aquesta amistat estranha entre la granhòta poet poet e lo lop vegetarian.  

Commentaires

Enregistrer un commentaire

Posts les plus consultés de ce blog

Lo vilatge meravilhos

Image
Dins mon vilatge meravilhos, totes los ostals serían de totas las colors. Cada persona deuría aver un gat dins son ostal e plan se ne tracahar. Per las carrères sería pas de quitran mas sonque d’èrba pel sol. E plan vèrda. Cadun aimaría escotar de musica. Poriam escotar de musiqua d’empertot qu’ora n’auriam emveja. Yot lo mond deuría aver de cors de dança al mens dos còps per setmana. Dins los ostals de cadun i auría un òrt fòrça grand amb totas las varietats dels legums possible. E tanben una piscina fòrça granda ont nos porian banhar amb tota la familha. Los ostals serían pas pegats mas serian pròches los uns dels autres. Cada familha sería dins un meteis quartier. Dos còps per setmana i auría un repais grand ont tot lo mond manjaría ensèm. Per ieu aquò sería lo vilatge meravilhos. Lo mai important es d’èsser amb sa familha lo mai possible e d’èsser uros.
Lire la suite

Seguida

Seguida… M’anèri doncas assetar, dins un cafè que se trapava pas luenh d’aquí. Un òme me serviguèt, e me demandèt d’ont veniài, e çò que fasiài aquí. Li contèri doncas, cossí l’òme èra vengut sus lo mercat per cercar de gens, per un trabalh plan pagat. E li contèri tanben lo nòstre trajecte. Subran, lo cafetièr me demandet lo nom de l’òme que me menèt aquí. Mas ièu, lo conneissiài pas… M’èri pas pausada de questions, perque pensavi soncas, a mon trabalh plan pagat. Me demandèt doncas a que semblava l’òme. Començèri alara ma descripcion, « es un òme puslèu pichon, amb una granda barba… ». Aquí lo cafetièr se botet a rire. Me diguèt aprèp èsser calma, « mas ma pichòta, te siàs facha colhonar ! Aquel òme te balhara jamai de trabalh plan pagat. ». Comprenguèri pas, perque aquel òme me diguèt aquò. Mas avans que posquessi pausar una question, tornet prèner la paraula « aquel òme es un brigand ! Far venir de gens, en lor contan de cracas. Mas en vertat a...
Lire la suite

una dimengada amb la princesa Amèlia de la farfadèla Part 1

Image
Vos vau contar la dimenjada de la princesa Amèlia de la farfadèla. A siès oras e mièja es ja de dejunar. Manja de tartinas de burre amb de pan del fornièr del vilatge. Pren son temps, perque lo dejunar es son repa í s preferit. Aprèp aquò, va dins sa cambra per se preprar. La princesa supòrta pas de se preparar sens poder ausir de music. Alara cada matin far venir de musicians dins sa cambra per poder se preparar en dançant. Quora s’es vestida comença de se pomponar e de se coifar. Li agrada fòrça de se far de bocletas dins los pèlses. Un còp qu’Amèlia es presta, aspèra que las autras personas lo siaguen tanbe. Aprèp aquò se dèu coma cada bona princesa d’anar a la glèisa. Aquò se passa dins la glèisa de son vilatge. A Amèlia li agrada pas tròp de i anar perque se lassa, mas lo fa perque es son devèrs de princesa. Aprèp avèr escotat tota la mèsa, es l’ora del repais de miedjorn. Aquò se far en familha lo dimenge. I a al fons del vilatge, un ostal. Aqueste ostal es lo qu’apartèn a la ...
Lire la suite