Mon Blog

Seguida… M’anèri doncas assetar, dins un cafè que se trapava pas luenh d’aquí. Un òme me serviguèt, e me demandèt d’ont veniài, e çò que fasiài aquí. Li contèri doncas, cossí l’òme èra vengut sus lo mercat per cercar de gens, per un trabalh plan pagat. E li contèri tanben lo nòstre trajecte. Subran, lo cafetièr me demandet lo nom de l’òme que me menèt aquí. Mas ièu, lo conneissiài pas… M’èri pas pausada de questions, perque pensavi soncas, a mon trabalh plan pagat. Me demandèt doncas a que semblava l’òme. Començèri alara ma descripcion, « es un òme puslèu pichon, amb una granda barba… ». Aquí lo cafetièr se botet a rire. Me diguèt aprèp èsser calma, « mas ma pichòta, te siàs facha colhonar ! Aquel òme te balhara jamai de trabalh plan pagat. ». Comprenguèri pas, perque aquel òme me diguèt aquò. Mas avans que posquessi pausar una question, tornet prèner la paraula « aquel òme es un brigand ! Far venir de gens, en lor contan de cracas. Mas en vertat a...

Vos vau contar mon istòria. Ièu me sòni Clamença, e vèni del sud de França, d’una pichòta vila sonada Narbonna. Soi una pichòta mercanda de flor. Mas un jorn ma vida a complètament cambiada. È ra un 25 de julh, èri a vendre mas flors al mercat de Bizan de Menervès, un pichòt vilage pròche de Narbonna. Parlavi amb uun òme que cercava, la flor perfeita per sa dòna. Subran, un òme al mitan del mercat, montèt sus una caissa,e se botet a cridar quicòm. Tot lo mond se tornèt de son costat, e l’escotèt. Aquèl òme nos venià de Paris. Nos contava que a Paris tot lo mond podià trapar de trablah, que seriàm plan pagats, al mens lo boble de çò qu’òm podià ganhar aqu í . La magèr parts de las gens del vilage ,sabian pas legir ni mai parlar lo francés corectament. Alara las quatre personnas qu’èron las solas a parlar e legir lo francés, partiguèron. Se trapava que ièu, fasiai partida d’aquestas personnas. Partiguèrem la setmana venenta. Sus lo camin, nos calià evidentament faire de pausas, que Par...