istoria

Vos vau contar mon istòria. Ièu me sòni Clamença, e vèni del sud de França, d’una pichòta vila sonada Narbonna. Soi una pichòta mercanda de flor. Mas un jorn ma vida a complètament cambiada. Èra un 25 de julh, èri a vendre mas flors al mercat de Bizan de Menervès, un pichòt vilage pròche de Narbonna. Parlavi amb uun òme que cercava, la flor perfeita per sa dòna. Subran, un òme al mitan del mercat, montèt sus una caissa,e se botet a cridar quicòm. Tot lo mond se tornèt de son costat, e l’escotèt. Aquèl òme nos venià de Paris. Nos contava que a Paris tot lo mond podià trapar de trablah, que seriàm plan pagats, al mens lo boble de çò qu’òm podià ganhar aquí. La magèr parts de las gens del vilage ,sabian pas legir ni mai parlar lo francés corectament. Alara las quatre personnas qu’èron las solas a parlar e legir lo francés, partiguèron. Se trapava que ièu, fasiai partida d’aquestas personnas. Partiguèrem la setmana venenta. Sus lo camin, nos calià evidentament faire de pausas, que Paris es pas la pòrta a costat.  Faguèrem très pausas. E a cada pausas, avèm perdut una persona. Trapèron totes un trablah dins las vilas ont nos arrestèrem. Eri donc la sola a arrivar a Paris. Aquí l’òme que nos avià fach venir, me menèt dins un barri minhonèt, ont i avià un pichòt otèl. I anèri prèner una cambra. L’òme me diguèt qu’avià un quicòm de far, que tornaria aici dins doas oras.

A seguir…