Mon trabalh d'aqueste estiu

Vos vau contar, mon trabalh d’aqueste estiu. Soi estada prèsa per « Le Grand Narbonne », per trabalhar en offici de torisme. Solament, soi tombada dins un village qu’es pas toristic… Èri a Ouveillan. Lo primièr còp que volguèri annar vèire, ont èra lo local, lo trapèri pas… Èra escondut dins un cunh, darrièr l’ostal de comuna. Lo primièr jorn, arrivèri d’avança. Es una dòna a la retirada, que m’aculhiguèt. Me diguèt qu’es èla que s’occupa de tot çò que se passa a l’offici amb la « directriz ». Me dubriguèt lo local, e aquí començet lo pichòt desastre. Lo local èra tot pichòt, sentissià l’umiditat e sus lo mur la pintrura tombava en causa d’aquela umiditat. La Dòna me montret tot çò que deviài saupre, e quand me volguèt balhar lo doble de las claus, se mainèt que n’avià pas. Anèri doncas cercar la clau del local, qu’avià l’ostal de comuna. Cada matin e cada sèr, las deviai prèner e tornar.  Aquí commençèt mon trabalh d’estiu. A  la debuta, degun venià pas. Mas me pensavi qu’èra normal, perque èra la debuta de l’estiu. E la dòna atamben me disà aquò. Alara que tot l’estiu se passèt coma aquò. Dins l’estiu, i avià solament una causa importanta quse se pasava dins lo vilatge. Èra un festenal, amb repaís mai espectacle. Aviài ièu, de prèner las reservacions e de las dintrar dins l’ordenador. Mas aquí tanben, i aguèt qu’auques problèmas…  Mas aquò o saurès la setmana que ven, dins mon tèxte seguent.