MIKA

Aqueste dimenjada, anèri a Tolosa per vèire lo concert de MIKA. Partiguèri a quatra oras de l’aprèp mièg-jorn. Arrivèri als alentorns de 18h30. Aviài un pauc paur, de condusir soletta pel primièr còp din Tolosa. Deviài dormir en çò de mon cosin que fa sos estudis aval. Aviam previst que me faria passar sas claus quora aribavi. Solament aviam doblidat qu’èra los un an dels gilets jaunes. La carièra que deviài prèner èra tampada. Trapèri doncas de pichòtas carrièras per èsser lo mai proche d’el, e me venguèt portar las claus. D’aquí partiguèri al Zenith. Me pensavi que serià fòrça complicat, ja per trapar ont èra e tanben per me parcar, mas non, tot foguèt fòrça simple. Aguèri d’escasença, quora arribèri d’avans lo zenith, i avià fòrça quoa. Mas al moment ont arribavi, dubriguèron una nòva fila. Doncas dintrèri dins las cinc minutas. Foguèri dins las primièiras personas a se sèitar. Aquí èra sèt ora, e lo concert commeçava normalament a uèit oras. Aviài previst de pichòts pastissons, per far apssar lo temps. A uèit ora, un dj commençèt la primièra partida. Puèi fin finala lo concert commencet a nòu ora. Aquí commençèt un grand moment. Lo concert durèt doas oras. E vos pòdi dire, que foguèt lo mai polit de totis sos concerts que vegèri. E nai vist très sus los cincs. Aprenguèrem fòrça sus el, e aguèrem l’impression de vèire la vertadièra persona que èra, e pas solament lo cantaire que nos fa un concert. A un moment, faguèt calar tot lo mond, e cantèt una de sas cansons acapela. Aquò foguèt manific. L’ausisiam coma s’avià un micrò, mas non cantava sonque amb sa votz. Compèri evidentament un vestit de MIKA, puèi partiguèri.